Film Archives - Pagina 7 van 20 - Theater vanBeresteyn Veendam

12+

Enzo is een Franse coming-of-age film waarin jeugd, verlangen en klasse samenkomen. Enzo is een film van Laurent Cantent (Entre Les Murs), geregisseerd door Robin Campillo (120 BPM). Samen vertellen ze een universeel verhaal over volwassen worden. Geheel tegen de verwachtingen van zijn familie in, begint de zestienjarige Enzo (nieuw talent Eloy Pohu) niet aan een universitaire studie maar aan de opleiding tot metselaar. Hij bakt er niks van, maar voelt zich op de bouwplaats meer thuis dan in de chique villa waar hij opgroeit. Als zijn charismatische collega Vlad hem meeneemt in deze andere wereld, lijkt dit bestaan Enzo veel waardevoller dan dat van zijn welgestelde familie. Hierdoor nemen de spanningen thuis toe. Enzo voelt steeds meer druk om te voldoen aan de verwachting van zijn ouders (Élodie Bouchez en Pierfrancesco Favino). Enzo was de openingsfilm van Quinzaine des Cinéastes op het filmfestival van Cannes. Cantet en Campillo schreven samen het scenario voor Enzo, Cantet’s laatste film voor hij overleed. ‘It is another powerful, absorbing picture from Campillo and a fitting swan song for Laurent Cantet’ (★★★★ The Guardian).

VPRO Cinema (****) ‘Intrigerend coming-of-age verhaal’

16+

De 77-jarige Tereza, geboren en getogen in een industriestadje aan de rand van het Amazonegebied, krijgt plots het bevel haar huis te verlaten. De staat dwingt haar te verplaatsen naar een zogenaamde ‘seniorenkolonie’, een plek waar ouderen geacht worden van hun laatste jaren te ‘genieten’ zodat de jonge generatie zich volledig op groei en productiviteit kan storten. Maar Tereza legt zich niet neer bij deze onmenselijke maatregel. In plaats van haar vrijheid op te geven, begint ze aan een clandestiene bootreis door de Amazone. Wat volgt is een tocht door weelderige landschappen vol obstakels, onverwachte ontmoetingen en een groeiend besef dat vrijheid geen leeftijd kent.

The Blue Trail is een rebelse roadmovie van Gabriel Mascaro (Neon Bull) over ouderdom, verzet en het recht om te blijven dromen. De Braziliaanse film mengt maatschappelijke urgentie met een sfeervolle, beeldrijke vertelstijl en toont dat ouder worden ook een heel ander gezicht kan hebben. The Blue Trail won dit jaar de Zilveren Beer (Grote Juryprijs) op de Berlinale en werd internationaal met veel lof ontvangen.

Gabriel Mascaro ‘Ouderdom als nieuw begin’

12+

Verpleegkundige Floria navigeert het hoge werktempo op een chirurgische afdeling met onverminderde toewijding. Ondanks de onderbezetting van haar dienst, verzorgt Floria haar patiënten deskundig en vol overgave. Maar naarmate de nacht vordert, wordt haar werk steeds meer een race tegen de klok.

Een doodgewone dag op de beddenafdeling van een chirurgische afdeling. Het verpleegteam is onderbemand door een tekort aan personeel. Ondanks de hectische omgeving verzorgt Floria haar patiënten deskundig en vol overgave. Hoewel ze alles geeft, loopt de dienst geleidelijk uit de hand – tot het uiteindelijk leidt tot een dramatische uitbarsting.

12+

Actrice Monique van de Ven arriveert in haar vakantiehuis aan zee om zich voor te bereiden op haar nieuwe film over een oudere actrice. Zij heeft plakboeken vol herinneringen meegenomen aan haar indrukwekkende oeuvre van meer dan vijftig films. Beelden van de vrouw in haar strandhuis weerspiegelen beelden uit haar films, en beelden uit haar films verweven zich met gebeurtenissen uit haar eigen leven. Wanneer een jonge man met een kapotte fiets bij haar huis strandt, raken ze in gesprek. Zijn jeugdige onbevangenheid en nieuwsgierigheid dagen haar uit om dieper in te gaan op haar carrière en de verhalen die er achter schuil gaan. Vierentwintig uur lang praten ze samen, eten ze samen en wandelen ze samen langs het strand. Elke vraag, elk beeld, elk artikel roept een herinnering op bij de actrice. Door middel van sleutelscènes uit haar films onthult de actrice geleidelijk aan steeds meer over haar persoonlijke leven: de liefdes, de avonturen, de hoogte- en dieptepunten. Wie is deze jongeman en waarom vertrouwt ze hem zo? Het einde van de film is zowel verrassend als onontkoombaar.

Ze is hèt icoon van de Nederlandse film, met Rutger Hauer en Jeroen Krabbé. Claire Pijman schetst een gelaagd beeld van de geliefde actrice Monique van de Ven, in een intrigerende mix van documentaire en fictie.

12+

Iets ergs is Agnes overkomen, maar het leven gaat door. Althans, voor iedereen om haar heen. Wanneer een dierbare vriendin langskomt vlak voor een belangrijke mijlpaal, wordt Agnes geconfronteerd met hoe stil haar eigen leven is komen te staan. Langzaam begint ze te beseffen wat haar tegenhoudt en zet ze de eerste voorzichtige stappen richting een nieuw begin.

Agnes maakte enkele jaren geleden een traumatische gebeurtenis mee. Nu is ze werkzaam als docente en herinnert ze zich het incident. Met behulp van haar beste vriendin Lydie, haar verstrooide, maar lieve buurman Gavin en een kitten poogt ze deze ervaring te verwerken en verder te gaan met haar leven.

NRC – 4 sterren :
“Sorry. Baby bevat, ondanks wat je mogelijk verwacht bij dit onderwerp, veel humor en lichtheid.”

12+

Het leven van het perfecte koppel Ivy en Theo lijkt eenvoudig: een succesvolle carrière, een liefdevol huwelijk, geweldige kinderen. Onder de façade van hun zogenaamde ideale leven broeit echter een storm. Wanneer Theo’s carrière keldert terwijl Ivy’s eigen ambities een hoge vlucht nemen, ontstaat er een broeihaard van hevige concurrentie en verborgen wrok.

De doorgewinterde Benedict Cumberbatch en de ijzersterke Olivia Colman houden de film grotendeels overeind. Ze schitteren in hun aan elkaar gewaagde spel en slepen je met messcherpe blikken moeiteloos mee in hun huwelijksdynamiek, inclusief de onderkoelde pingpongdialogen. Ze brengen de vertrouwdheid van een jarenlang samenzijn overtuigend tot leven, maar laten ook zien hoe de liefde is weggevloeid.

de Volkskrant”Het venijn spat van het doek

12+

© 2024 Amerika, Nieuw-Zeeland / Drama / 111 minuten. Cast: Talia Ryder, Diane Kruger, Natasha Alderslade, Tomasz Kot, Oleg Ivenko.
Regie: James Napier Robertson.

Wanneer de jonge en ambitieuze ballerina Joy Womack wordt toegelaten tot de academie van het Bolshoi Ballet in Moskou, maakt dat haar de eerste Amerikaanse student aan de meest prestigieuze dansopleiding ter wereld. Het is Joy’s droom om prima ballerina te worden bij het Bolshoi. Maar achter de schoonheid van dans schuilt een wereld vol pijn en harde competitie en Joy wordt gedwongen haar lichamelijke en mentale grenzen op te zoeken. Met hulp van haar lerares Tatiyana Volkova hoopt ze haar droom ondanks alle tegenslagen te kunnen verwezenlijken. Wordt een Amerikaanse wel geaccepteerd in de traditionele Russische danswereld? Gebaseerd op een waargebeurd verhaal.

VPRO Cinema (***) ‘Blinkt uit in de danstechnische details’.

In 1935 wordt Antoni Benaiges (Enric Auquer) aangesteld als leraar in een klein, afgelegen dorp in Burgos, Spanje. Zijn klas bestaat uit een groep jongens en meisjes van zes tot twaalf jaar, voor wie het onderwijs tot dan toe streng en traditioneel was. Maar Benaiges doet het anders. Hij neemt een drukpers mee en laat hen schrijven over hun dromen en ambities. Ook doet hij bijzondere belofte: op een dag zal hij hen meenemen om de zee te zien – een wereld die voor hen nog onbekend is. 75 jaar later ontdekt Ariadna (Laia Costa), de kleindochter van een van zijn leerlingen, het ontroerende en vergeten verhaal achter die belofte. Haar zoektocht naar de resten van haar overgrootvader, een van de velen die ‘verdwenen’ tijdens de Spaanse Burgeroorlog, brengt haar naar een massagraf in Burgos. Daar ontrafelt ze het lot van Benaiges, wiens idealen en vernieuwende onderwijsmethoden hem tot een doelwit maakten. The Teacher Who Promised the Sea is een krachtig historisch drama en is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Antoni Benaiges(1903-1936) en de roman El maestro que prometió el mar van Francesc Escribano. Naast schrijver van het boek is Escribano ook als producent verbonden aan de film. Samen met regisseur Patricia Font brengt hij een indringende film over de pijn die nog altijd voelbaar is in de Spaanse samenleving, maar ook een eerbetoon aan een man die geloofde in de toekomst van zijn leerlingen en een belofte die, ondanks alles, voortleeft.

Filmkrant ‘Een open geest laat zich niet begraven’.

Nederland telt ruim twee miljoen mensen met wortels in de voormalige kolonie Nederlands-Indië, waarvan ruim 300.000 na de Tweede Wereldoorlog noodgedwongen naar Nederland zijn gerepatrieerd. Voor Indische Nederlanders, Molukse gezinnen en Peranakan-Chinezen betekende het een nieuw begin in een land dat hen niet altijd met open armen ontving. Door middel van collage-animaties, muziek, 8mm-archiefbeelden en persoonlijke verhalen van bekende Indische Nederlanders zoals Yvonne Keuls, Adriaan van Dis en Wieteke van Dort – laat de film zien hoe zij een nieuw bestaan moesten opbouwen. Fotograaf Claude Vanheye toont zijn pad naar succes, een weg die allesbehalve geplaveid was, terwijl illustrator Thé Tjong-Khing het gevoel van ontheemd zijn benadrukt: hij voelt zich noch Chinees, noch Nederlander. De archiefbeelden illustreren het gevoel dat vele mensen met roots in Nederlands-Indië hebben: het gevoel tussen twee culturen te zijn geboren. Dit wordt benadrukt door het ontroerende pianospel van componist/musicus Mariëtte Hehakaya die de wereld van de Molukse cultuur en de Nederlandse cultuur samenbrengt. Tegen deze achtergrond vertelt Anak Indië over typisch immaterieel erfgoed. Van de Indische rijsttafel tot muziek, van beeldcultuur tot de Nijmeegse vierdaagse — allemaal diep verweven in de Nederlandse samenleving. Anak Indië is een film over veerkracht, identiteit en een gedeeld verleden—een verleden dat nog altijd voelbaar en zichtbaar is in het Nederland van vandaag.

NRC (****) ‘Past in de culturele inhaalslag van de afgelopen tien jaar’.

Wanneer ze onverwachts samen een verlaten huis erven op het platteland van Normandië ontdekt een groep neven en nichten dat ze een bijzondere familiegeschiedenis delen. In 1895 ging hun voorouder Adèle, 21 jaar oud, op zoek naar haar moeder in het avant-gardistische Parijs. De stad was op dat moment het hart van een nieuwe kunstwereld met de opkomst van de fotografie en de doorbraak van de impressionistische schilderkunst. Terwijl de afstammelingen Adèles spoor volgen, ontdekken ze dat haar verhaal verweven is met die bruisende kunstwereld en zelfs kruist met dat van Claude Monet. Een prachtige en ontroerende reis is de zoektocht van deze familie naar hun geschiedenis en verleden.

Filmkrant ‘Verrassend aangenaam kijkavontuur’

Ze is hèt icoon van de Nederlandse film, met Rutger Hauer en Jeroen Krabbé. Claire Pijman schetst een gelaagd beeld van de geliefde actrice Monique van de Ven, in een intrigerende mix van documentaire en fictie.

NRC – 4 sterren : “Sorry. Baby bevat, ondanks wat je mogelijk verwacht bij dit onderwerp, veel humor en lichtheid.”

NRC – 4 sterren :
“Sorry. Baby bevat, ondanks wat je mogelijk verwacht bij dit onderwerp, veel humor en lichtheid.”